 |
| Πίνακας του Rob Gonsalves |
Έχει μεγάλη πλάκα όταν επιχειρείς να υιοθετήσεις όρους τους οποίους προηγουμένως δεν έχεις καταφέρει καν να ορίσεις έστω και μέσα σε ένα πλαίσιο σχετικότητας. Κι έχει ακόμη μεγαλύτερη όταν, όχι απλώς τους υιοθετείς αλλά τους εντάσσεις σε ένα περιβάλλον κανόνων και ηθικής, μαζί με άλλες, εξ ίσου μη προσδιορισμένες έννοιες όπως η «αλήθεια», η «ειλικρίνεια» και άλλες χριστιανικής αισθητικής αλλά και... λειτουργικότητας, φτιάχνοντας έτσι, μονάχος σου ή μαζί με άλλους αντίστοιχα σκεπτόμενους, (ή μη σκεπτόμενους) μια «ιερά βίβλο» την οποία μάλιστα ονομάζεις και βαρύγδουπα «κώδικα δεοντολογίας».
